My Fragile Dreams

Korkuyu Beklerken...

Tue, 12 Feb 2008 13:49:00 +0200

Oğuz Atay üstada saygıyla...

Düşlemeyi bıraktım.. Bağırmayı da.. Ağlamayı da bıraktım.. Sigarayı bırakamadım.. Okumayı bıraktım.. Düşünmeyi bırakamadım .. Uyumayı unuttum, yıkanmayı, kedilerimi sevmeyi, yemek yemeyi de.. Zaten mutfak leş gibi, izmaritlerle dolu tabaklar, saçlarımı kazıttım.. Kimseyle konuşacak birşeyim kalmadı.. bekliyorum...

Yolum düşmüyor artık deniz kenarına kaç zamandır martıların seslerini de unuttum üstümde bir gece öncesinden kusmuk lekeleri bulunan eski hırkayı giymekte rahatsız etmiyor artık bunları benden nefret diye yazmıyorum ama istersen edebilirsin buruşmuş kağıtlarla dolu çalışma odam(ız) o çok istediğin(miz) cam kapaklı kitaplığın camları kırılmış ayağıma batınca farkettim tarçın beni görünce korkuyor eskiden eve gelince kucağıma çıkar beni teselli ederdi balkon penceresine ekmek kırıntısı koymadığım için kuşlarda yok artık

"Şu sigarayı bırak artık" diyordun ya bana, bende bırakabileceğim halde bırakmıyordum. Senin benim için üzülüyor olmana içten içe sevindiğimden.. "Ben ölürsem üzülür müsün?" dediğimde "Saçma saçma konuşma Allah aşkına" deyip beni hafifçe itelediğinde, ben içten içe gülüyordum. Gece uykunda dönüp bana sımsıkı sarıldığında, hani ben hafifçe kaçmak isterken -ki sen uykunda bile- beni tutardın ya, ben içten içe sıcacık...

Sokağa çıkmak arkadaşlarla buluşmak konuşmak içmek bunların hepsini unuttum telefonumu kapattım sonra da kaybettim zaten kaybolması iyi oldu aslında akşam olunca sıkılıyorum biraz zaten uyumadığımdan sokakta sesler azalınca sanki hava da temizleniyor herşey çekilince köpekler bazen hiç susmuyor bazen kediler atışıyorlar

"Aslında herşey çok başka olurdu.. biraz çaba gösterseydin" demiştin ya bana -üzüntülü- hani hiç sesimi çıkarmamış ve pencereye dönmüştüm.. Kapı ses.. ( devamı )

Soluksuz Süzülürken

Wed, 20 Jun 2007 13:40:00 +0300

Gelmesini beklediklerimiz gelmedi.. Perdeleri sımsıkı kapatılmıştık, sessizce süzülen dumana bakarak bekledik, hiçbirimiz konuşmadı... duman elden ele dolaştı.. dolaştıkça büyüdü,Gözlerimiz beklediklerimizin gelmesini beklerken kıpkırmızı bir heyecana büründü ama beklediklerimiz gelmedi... Sıkıntıyla, içten içe acıyla Lux Aeterna çalarken bizde sessizce dolaşan dolaştıkça çoğalan dumandan derin nefesler çektik.. hepimiz yorgunduk, hepimiz suskun...
"Hiç birşey iyi olmayacak" diye mırıldandı birimiz, diğerlerimiz kıpkırmızı yorgun gözleri ve yorgun başları ile usulca selamladı bunu, "hiç birşey iyi olmayacak" duman perdelerini sımsıkı kapattığımız yerde salınarak perdeleri okşadı... Beklediğimiz neydi? Unutmuştuk beklemekten, perdelerimizde sımsıkı kapalıydı üstelik kafamıza duman geçti.. bir köşede sessizce sızdık...

.. ( devamı )

Sessizce Düşerken...

Thu, 05 Apr 2007 15:22:00 +0300

Ellerim gök mavisi, yüzüm sessiz bir martı kanadı,
Düşüyorken...
Sesim asılı kaldı zamanın ve evrenin sonsuz boşluğunda,
O kadar yalnızım ki... ölemiyorum bile
Bahçemizde yaban otlar bitmiş kuytuda köşede kendi haline
didinip duruyor duvarı yıkmak için zayıf kökleriyle.. biliyorum birgün devirecek duvarı...eminim
O yüzden kormadım hiç rüzgarın sesinden, kedilerin aç bağırışlarından... hepsi bitecek!
Korkabilirsin, kimbilir yatağının altında neler saklı, hangi huzursuz bakışları ve saatleri koydun oraya
"Düş kurumuş.. ziyan olmuş" dedi. "Yok" diyemedim..
Karanlık bir öykü tutturdum içimden.. içinde sen içimde ben.. "Dudaklarım kurumuş.. ziyan olmuş" dedi.. "Öpmeliydi" dedim... içim acıdı..
Kan şekerimi savurdum dumana.. canım ölmek istiyor, mutluluk nedir ki?
Bir sonbahar akşamı, bir ağaç hafif sallanmak dedi gün batımına doğru..
"Ağaç kurumuş.. ziyan olmuş" dedi.. "Haklısın" dedim... Ziyan olduk
Dedim ya sesim asılı kalmış zamanın sonsuz karanlığına, kimse duymaz..
"Ölmüşsün... ziyan oldun" dedi.. Ne desem bilemedim

.. ( devamı )

Gitmelisin Aslında...

Fri, 08 Dec 2006 14:45:00 +0200

"Islak köpek geceye havladı..." böyle başladım yazıya.. kendimden çok emin, kendini yüceltmeye hazır.. Utanç verici! Entelektüelizm : insanın kendisini okşaması ama boşalmayı geciktirmesidir. Mutsuz isen mutsuzsun neden mutsuz olduğun o kadar önemli değil, önemli olan hissettiğin acının gerçekliğidir. Ama hep "mutsuzu" oynuyorsun değil mi.. Neden? Babaları tarafından sevilemeyen, babalarına düşman, annelerine sığınmış erkek nesli olduğumuz için mi? Her kadında anne şefkati arayan, bulamayınca mızıkçılık yapıp kaçan.. ve her defasında yenilmiş, düşmüş meleği oynayan erkek...

Kaçmaya çalışsan da, güçlü olduğunu defalarca ve defalarca kendine haykırsan da aslında çok zayıfsın.. Mutsuzu oynayan, güçlüyü oynayan, başarılıyı oynayan ve her daim rol yapan ve rollerin içinde gerçek yüzünü unutmuş bir zayıf.. Kimsin sen? Korkularının ardına saklanmış bir kahraman mı? "Sizi iğrenç solucanlar derken" ahh nasıl da istiyorsun o solucanların arasında olmayı.. seni o solucanların bile arasına almamış olması ahhh ne büyük acı değil mi... Gece çökünce ve yalnız kaldığında ve her gece, bitiminde kendinden tiksindiğin, klozete atıp kanalizasyona yolladığın milyarlarca çocuğunla beraber pisliğin içinde yüzüyorsun.. su dönüyor dönüyor... Ellerin titriyor, üzerine yarım yamalak çektiğin ter kokulu battaniyenin altında ağlıyorsun... her gece öldürdüğün milyarlarca çocuğunun ardından... Sonra hiçbişey olmamış gibi bir sigara ve ardından bıkıp usanmadan kendine söylediğin yalanlar.. Yorulmadın değil mi bu kısır döngüden. Ahh ne kadar da önemlisin, herkes seni beğensin, herkes seni sevsin, herkes seninle sevişsin.. herkes seni dinlesin.. Sesin boşlukta bile yankı olmuyor oysa...

Gün doğduğunda sokakta ki ıslak köpekler kuruyup güneşe yattıklarında, kendinden emin yürüyeceksin sokaklarda.. her göz göze geldiğin seni delip geçecek.. kims.. ( devamı )

Unutmak İsterken...

Wed, 15 Nov 2006 11:00:00 +0200

Sigara dumanı kıvrıla kıvrıla geceye karıştı... boğazımda bok gibi bir tat, kendimden tiksinmekten yorulmuşken üstelik...

- "Sen sürekli suçlayacak birşeyler arıyorsun, kimseyi bulamazsan kendini suçluyorsun.. üstelik yalnızsın.."
- "Herkes konuşuyor değil mi.. herkes her şeyi bildiğini sanıyor, herkesin her şeye bir cevabı var.."

Küçükken cennete gideceğimden o kadar emindim ki bir an önce ölmek istiyordum.Belki buradan kaldı o intihar tutkum (ama bir türlü intihar edemeyişim)
Seni hatırlıyorum.. güneşin ısıtmadığı bir kasım gününde bahçede kamelyada otururken "Benimle sevişsene, arkadaşlarım 'Lan haala yatmadın mı karıyla' diyorlar.." deyişimin o kıpkırımızı utancı gelip oturuyor gözlerime... Çocuk işte deyip geçilecek bir şeydi belki senin için ama ben yıllar sonra bile hatırlar ve kendimden nefret ederim.. Sen belki beni çoktaaan unuttun.. Ama ben seni unutmak isterken hep yeniden hatırlıyorum ...

Başka bir kentte karşılaştığımızda da nefesim kesilmiş hem beni görmeni çok istiyorken hemde yerin dibine girmek istiyordum.. yanımdan geçtin gittin... Yemin ederim sendin o! Orada ölseydim keşke.. bir kalp krizi.. "aniden fenalaştı.. anlamadık.. hastaneye kaldırırken yolda vefat etti, - vaah vaah pekte gençmiş.. kimmiş peki bilen var mı? - ailesi falan yok mu bu çocuğun.. kimsesiz mi?" kimsesiz mi...kimsesiz mi... Kimse-sizim evet.. Kimseye ait değilim! Hadi lan ordan! Deli gibi birilerine bağlanmak istiyorken...

Şimdi şu jileti düzgün bir şekilde ve dikine bileklerimden kaydırabilirsem eğer seni unutacağım.. hoşçakal...

.. ( devamı )

Shut The Fuck Up!

Fri, 30 Jun 2006 09:08:00 +0300

HATE MANIFEST!
Saçma sapan konuşmalardan...tartışmalardan...aptalca fikirlerden...ukalıktan...bencillikten...mülkiyetten...aşktan...şirketlerden...faşizmden...
yalanlardan...yalnız kalmaktan...yalnızlıktan...çaresizlikten...aileden...evlilikten...paradan...arabadan...
yollardan...
binalardan...kravattan...zorunlu çalışma saatlerinden...uykusuzluktan...televizyondan...uygarlıktan...hiyerarşiden...
zulümden...baskılardan...sömürüden...sahtekarlıktan...kandırmacalardan...kendini beğenmişlikten,kıskançlıktan,düşmanlıktan,savaşlardan,iktidardan,otoritelerden,
kendini bi bok sananlardan...kendini bi bok sananlardan...kendini bi bok sananlardan...sanattan...burjuvaziden...gazetelerden...trafikten...çalışmaktan...sevgilinin trpilerinden...patrondan fırça yemekten...patronlardan...sistemin adam etmeye zorlamasından...askere gitmek zorunda olmaktan...kimlik taşımaktan...paranın kölesi olmaktan...rekabetten...rekabete zorlanmaktan...sınırlardan...yavşaklık yapanlardan...yalakalardan...dalkavuklardan...bu devirde kimseye güvenmeyeceksin diyenlerden...halka cahil diyip onları eğitmeye kalkanlardan...Eğitimden...eğitmenlerden...bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılardan...akıl vermeye çalışanlardan...umuttan...umut etmekten...işkenceden...kaybedenlerden...unutanlardan...unutmayanlardan...
siyasetten...politikadan,anarşizmimi ruhumda yaşarım diyen andavallardan...kofti anarşistlerden...nihilistilerden...dadaistlerden...korkmaktan...kaçmaktan...
korkaklığın,kaçışın ve teslimiyetin özgürlüğünden bahsedenlerden...bir kimliğe yapışıp onunla varolmaktan...beyinsizlerden...konuşurken lafı eveleyip geveleyenlerden ...aldatmaktan...aldatılmaktan...bilginin iktidarından...entellerden ve gerontokratlardan...en iyi dostum sensin diyenlerden...hainlerden...kuyu kazanlardan...ik.. ( devamı )

Godot'yu Beklerken...

Fri, 23 Jun 2006 13:54:00 +0300

Sesimi duyuyor musun? Öylesine sıkıntılı ki içim,

Ağlamaklı bir sesle fısıldasam sana "ne olur" desem... beni dinlemeyeceksin... LANET OLASI!

yorgunum,seni göremiyorum,sesini duyamıyorum bana bırakılan "kare gökyüzü"nden başka hiçbirşeyim yok.. duvarlarımın çatlaklarından sızan irinli bir yara gibiyim... kendimi de öldüremiyorum...

akşam olupta karanlık çöktüğünde ve herşey uyuduğunda kalbimin atışından nefret ediyorum... üşüyorum.. ve yalnızım.. bana diyorlar ki ; "DİREN!" kolay sanıyorlar,hep öyle zannederler zaten..

heryere sinmiş bir YALNIZLIĞIM ben.. heryere yapışmış.. lanetli bir gölge gibi peşimden gelen,içimdeki ufacık umut kırıntılarında çökerten bir bir ACI'yım ben... Kendimden nefret edeli kaç sene oldu?

Ağaçların,bitkilerin,çiçeklerin kokusunu duymayalı kaç sene?? Ve SEN kaç senedir bana hiç yazmadın? NEDEN?! Sevişmekten geçtim,yüzünü görmeyeli kaç sene? Seni hep ağlarken hatırladığım için mi bunca ACI'm.Yoksa çekip gittiğimde cebimde bulduğum "Seni Seviyorum" yazan küçük kart yüzünden mi? Pişmanım desem.. Keşke gitmeseydim? Artık çok geç demenden o kadar korkuyorum ki...

O gece gitmeseydim.. o gece gitmeseydim..

Sen beni aldatır mıydın?

Beni hep sever miydin?

Öylesine sıkıntılı ki içim...

.. ( devamı )

Happy news for you!

Mon, 19 Jun 2006 10:43:00 +0300

MÜJDE!!! KKBG Geldi..Evet artık sıkılmana,üzülmene gerek yok KKBG (kapitalizme karşı bünyeyi güçlendir) yayına başladı. Kapitalizmin kıçına sıkı bir tekme atmak istiyorsan hazır olmalısın :) http://www.geocities.com/kapitalizmekarsi/

Ne Haber?

Çok klasik bir başlangıç olacak ama yine de; TOPRAK! KOMÜN! ÖZGÜRLÜK!

Evvela rutine binmiş dönemlik ataletten uyananlar olarak birbirimize şöyle bir gerine gerine – esneye esneye “günaydın!” diyelim.. Her yerimiz tutulmuş olsa gerek :)

Kısaca şöyle bir açıklama yapıp, yazının mesnedini açıklayıp hemen mevzuya girelim, özet olarak şöyle ki; birbirimizin başına ekşiyeceğiz, çorap öreceğiz, olmadık işlere burnumuzu sokacağız... Mis! Niyet bu; olur, olmaz, ne kadar olur, zamanla göreceğiz.

Bu güne kadar ne oldu, ne bitti bunları yeri geldikçe açarız, tecrübelerimizi paylaşırız. Elbette ki “herkesin bir hikayesi vardır adamım” ama şimdi flashback yapmak yerine cebimizde neler var bir dökelim.

Fallen Angel

Fri, 16 Jun 2006 15:08:00 +0300

Bekliyorum...

Umudumu hiçbir zaman yitirmedim.Üstad her ne kadar "en büyük işkence" dese de ben umut ediyorum,bir gün düştüğün yerden çıkıp geleceksin.. üzgün görüyorum seni terkedilmiş,umutulmuş hissediyorsun kendini,bu kimsesizliği çok iyi bilirim. Nefret ettiğim kasabalarda nefret ettiğim saatler geçirdim,ellerimle yarattım kendimi kanata kanata... Sessizliği iyi bilirim,karanlığın suskunluğunu.. tükenmişliği hissettim hiçbirşey yapamamanın öfkesini.. Seni çok iyi anlıyorum.. Ama sen döneceksin,bunu biliyorum.. Arınmış,mağrur,bilge...

Kötü olduğunu iddia ediyorlar,nefret dolu olduğunu,asi olduğunu... hakettiğini söylüyorlar,lanetlendiğini söylüyorlar senden nefret ettiklerini haykırıyorlar.. ama biliyorum ki içten içe cesaretini takdir ediyorlar,sana öykünmek...o zavallı hayatlarında kölelikten başka birşey bilmeyenler mi seni yargılayacaklar? Gülüyorum buna eminim ki sende gülüyorsundur..Dudaklarından acı dolu kahkahalar dökülüyor, nasıl da katlanıyorsun sana yapılanlara.. hala dans edebilmene bende çok şaşırıyorum... Alaycısın evet,incitmekten çekinmiyorsun,hiç kimseye boyun eğmedin... Yalnızlığı bir taç gibi taktın alnına.. buna saygı duyuyorum..

Döneceksin ve ben seni bekliyor olacağım.. acele etme... yakında...

.. ( devamı )

Ayna

Thu, 15 Jun 2006 15:34:00 +0300

Bir çığlık gibi yükseldi nefesim.. gözleri kör eden bir aydınlık,güne düşmüş yarasalar gibi şaşkın,tedirgin..burası neresi diye sordum Anlatıcıya.

- "Burası herşeyin başladığı yer" dedi Anlatıcı. "Burası herşeyin varolduğu yer.. burada herşey hem mümkün hem imkansız"

- Ben.. burada ne arıyorum.. nasıl
- Şşş.. sessiz ol birazdan bir acı yaratılacak bi kalbi kırılıyor...
- Ama.. hiçbişey göremiyorum

- Görmen gerekmiyor...

heryer bembeyaz boşluktamıyım? uçuyor muyum? düşüyor muyum? Neredeyim ben?

- Evrenin yaradılış anındasın,herşey burada başlıyor,senin tarihin işte şuradaki küçük siyah nokta..

küçük siyah...nokta uçsuz bucaksız beyazlıkta bir leke... ne acıklı..

- Üzüldün mü? İnsan önemli olduğu yanılgısı içinde hep değil mi? İlginçsiniz aslında,bak şurada sevgi var (büyük kocaman mavi) burada da hüzün (büyük kocaman gri) yaşadığınız herşey burada ve sizlerin bütün insanların hissetiği şeyler burada.Kim gülse,yada ağlasa burada başlar önce sonra hissedersiniz.

etrafımda herşey,keskin siyahlar,şekilsiz kırmızılar,şeffaf saydam pembeler.. herşey renklerden oluşuyor. Bir müziğin herşeyin üstünü örttüğünü görüyorum.Sesler farklı farklı tiz,yumuşak,acı verici yada dingin... doğumlar,ölümler... herşey çok hızlı herşey çok yavaş... başım dönüyor...

- Evreni siyah sanıyordum,yıldızlar gezegenler güneş...
Anlatıcı gülümsedi;

- Hep öyle zannediyorlar,ama değil... görmek istediğiniz yada istemediğiniz herşey... işte o küçük siyahta...
- Ama o senin hayatın demiştin
- Sizin hayatınız... o küçük siyah şey hepinizin hayatı...
- Hiç bi.. ( devamı )